ალექსანდრე დიუმა:,,უხეშ რეალობას უყვარს მოკლას წმინდა იმედები”

0
336

„მე იმდენი თანაშემწე მყავდა, რამდენი მარშალიც ჰყავდა ნაპოლეონსო”, – სრული სერიოზულობით ამბობდა სიბერის ჟამს მსოფლიო ლიტერატურის ბუმბერაზი ფრანგი კლასიკოსი – ალექსანდრე დიუმა (1802-1870 წლები). და მართლაცდა, იმ უნიკალურ ლიტერატურულ ლაბორატორიაში, რომელიც თავის დროზე შექმნა „ალექსანდრე დიდმა” (ასე მოიხსენიებდნენ თაყვანისმცემლები დიუმას) და საიდანაც იქნა გამოცემული უამრავი ლიტერატურული შედევრი-ქმნილება, თანაშემწეთა მთელი ამალა მუშაობდა.

მწერალი თანაშემწეების მრავალრიცხოვან შტატს მხოლოდ ნაწარმოების გეგმას აძლევდა, თვითონ კი რედაქტორის ფანქრით ასწორებდა უკვე გამზადებულ რომანს. ცნობილი ფაქტია, რომ დიუმა გამუდმებით ნადირობდა ნიჭიერ ახალგაზრდებზე, რათა ისინი თავის ლიტერატურულ ლაბორატორიაში დაესაქმებინა. შესაბამისად, ალექსანდრეს განკარგულებაში მრავალმა გონებაგახსნილმა ახალგაზრდამ მოიყარა თავი.

ოგიუსტ მაკე – ეს არის „სიტყვის მბრძანებლად” წოდებული დიუმას ლაბორატორიის ერთ-ერთი ის თანამშრომელი, რომელსაც დიდი ხნის განმავლობაში მიაწერდნენ „სამი მუშკეტერისა” და „გრაფი მონტე-კრისტოს” ავტორობას.

ჟიულ ვერნი – ეს დიუმას ლაბორატორიის სხვა თანამშრომელია. „როცა პირველად შევხვდი დიუმას, მაშინ გადავწყვიტე: იმას, რაც მან ისტორიისათვის გააკეთა, მე გეოგრაფიისათვის გავაკეთებ-მეთქიო”, – წერდა კლასიკური სათავგადასავლო რომანის დიდი ფრანგი მწერალი – ჟიულ ვერნი, რომელმაც უზარმაზარი გამოცდილება მიიღო ალექსანდრეს ლიტერატურულ ლაბორატორიაში მუშაობის ჟამს.

გარდა ნიჭიერი და ერუდირებული თანაშემწეებისა, დიუმას ლაბორატორიაში ასევე საგანგებოდ იყვნენ დასაქმებული გადამწერებიც. მათ ზუსტად ისეთი კალიგრაფია გააჩნდათ, როგორც თვითონ დიუმას.

ქვეყანაში განხორციელებულმა პოლიტიკურმა ძვრებმა „ალექსანდრე დიდის” ლაბორატორია გაკოტრების პირამდე მიიყვანა. შედეგად, „სიტყვის მბრძანებლად” წოდებულმა მწერალმა გადაწყვიტა, რომ საცხოვრებლად სენ-ჟერმენის მახლობლად მდებარე თავის ახალ სასახლეში – „მონტე-კრისტოში” განმარტოებულიყო. ქირომანტიით, გრაფოლოგიით, მედიუმებითა და სულებთან საუბრის იდუმალი ხელოვნებით გატაცებული დიუმა თავისი სიცოცხლის მწიფობის ასაკს მის მიერვე შექმნილ ზღაპრულ გარემოში ატარებდა.

„ალექსანდრე დიდის” სასახლეში, რომელიც მაღალი თელებით იყო გარშემორტყმული, თვალს იტაცებდა საფრინველე, თავლა, სამაიმუნე, თეატრი და თითოეულ კართან დაყენებული ჩალმიანი არაბი მოსამსახურე. მთავარ შენობას თვალწარმტაცი ბაღი ერტყა გარს:ხმაურობდა ხელოვნური ჩანჩქერები, ქარსივით კრიალებდა მინიატურული ტბები აქა იქ
ამოზრდილი ჯუჯა კუნძულებით, ერთ-ერთ მათგანზე კი გულივერის სახლივით იყო
აღმართული მასიური ქვებისაგან ნაგები რვაკუთხიანი პავილიონი – თვითონ „მონტეკრისტოს”, სასახლის პატრონის, სამუშაო სტუდია, რომელშიაც გარეშეთაგან არავის
უშვებდნენ.

ამ ნაგებობების თვითეულ ქვაზე დიუმას ერთ-ერთი წიგნის ან პიესის სათაური იყო ამოკვეთილი, ხოლო მისი ერთადერთი შესასვლელის თაღზე გამოყვანილი იყო ერთი
მეტად საინტერესო შინაარსის მქონე ლათინური წარწერა – „Cavea canem” – „ძაღლის
გამოქვაბული”.

ქალის გარეშე კაცი არ ხარ, ხოლო ქალთან ერთად – ადამიანი არ ხარ.

რა ლამაზადაც არ უნდა ილაპარაკოს ადამიანმა, თუ ის ბევრს ლაპარაკობს, ბოლოს მაინც სისულელეს იტყვის.

ერთი სიმართლით განთქმული რუსი მეუბნებოდა: ქართველები ბრძოლაში უნდა ნახო, მაშინ ისინი ჩვეულებრივი ადამიანები კი არ არიან, არამედ ტიტანები, რომელთაც ძალუძთ ზეცა იერიშით აიღონ.

ჩემი ცხოვრების მანძილზე მე თითქმის ყველა თეატრი მოვინახულე, მაგრამ ვერც ერთი მათგანი ვერ შეედრება სილამაზით თბილისის თეატრს.

ნურასოდეს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე ის ღირს, რადგან იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.

ის ვინც ლამაზად ცხოვრობდა, ლამაზადვე მოკვდება.

ისტორია ლურსმანია, რომელზედაც ყველაფრის დაკიდება შეიძლება.

ეჭვიანობა სიყვარულის საძირკველია.

იშვიათად ხდება, სასურველს მთელი ძალისხმევით რომ არ გიმალავდნენ ადამიანები.

არსებობს იმდენად შეუფასებელი სიკეთეც, რომლის გადახდაც მხოლოდ უმადურობით შეიძლება.

დიდება ძვირი საქონელია, თან მალფუჭებადი.

საყვარელს შეიძლება გაშორდე, მაგრამ ცოლი, ეს სხვა საქმეა, თქვენ მასთან სამუდამოდ ხართ შეკრულნი, მიუხედავად იმისა, ერთად იქნებით, თუ არა.

ხალხი დამშეული ლომია, რომელიც ლოკავს მხოლოდ იმ ხელს, რომლითაც აჭმევენ, მიუხედავად იმისა, ვის ეკუთვნის ის.

საუბედუროდ, პირველივე მოთხოვნილება, ხალხის გამარჯვების შემდეგ, ყველაფრის დაუყოვნებლივ განადგურებაა.

ხალხი პატარა ბავშვივითაა, მოეფერე, აჭამე და ყველაფერს დამალავენ, დამუნჯდებიან და იქნებიან თბილნი.

ხალხი პატარა ბავშვივითაა, მოეფერე, აჭამე და ყველაფერს დამალავენ, დამუნჯდებიან და იქნებიან თბილნი.

ყველაზე ადვილი იმ ოცნებების ახდენაა, რომელშიც ეჭვი არ ეპარებათ.

ყველაზე ადვილი იმ ოცნებების ახდენაა, რომელშიც ეჭვი არ ეპარებათ.

ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.

უხეშ რეალობას უყვარს მოკლას წმინდა იმედები.

დატოვეთ კომენტარი, თქვნი აზრი მნიშვნელოვანია!

თქვენი გამოხმაურება
შეიყვანეთ თქვენი სახელი