ცნობიერის I – II – III დონე

1
898

ხშირად, ვაფიქსირებ აზრს – ადამიანის წარმატება ან წარუმატებლობა მისი ცნობიერის მდგომარეობაა.

ცნობიერი მონაწილეობს – გადაწყვეტილებების მიღებაში, სიტუაციის ანალიზში, შეხედულებების, მტკიცებულობების და რწმუნებულობების ფორმირებაში. წარმატების ექსპერტებმა,  კარგად იციან,  რომ ორივეს (წარმატების ან წარუმატებლობის) საწყისი ჩვენი აზრებია.

გამახსენდა ერთი იგავი:

ახალაგაზრდა, მდიდარულად ჩაცმული კაცი, რომელსაც ეკეთა ძვირფასი  აქსესუარები, მიდის ბრძენთან და ეკითხება:

„მე მაქვს ყველაფერი. მივაღწიე რისი მიღწევაც კი შეიძლებოდა, მაგრამ ბედნიერება ვერ ვიპოვე. რა დავთმო იმისათვის, რომ ვიყო ბოლოს და ბოლოს ბედნიერი?“

ბრძენმა კარგად შეათვალიერა და მშვიდად უპასუხა:

„შენთვის ორი ამბავი მაქვს – კარგი და ცუდი. კარგი მდგომარეობს იმაში, რომ არ მოგიწევს ამ ყველაფერთან დამშვიდობება. სიღარიბე ვერ გაგხდის შენ ბედნიერს. ცუდი ამბავია – მოგიწევს დაემშვიდობო გაცილებით  მეტს – შენს აზრებს“

თუ ჩვენ არ მოგვწონს ის რეალობა, რომელშიც ვცხოვრობთ, მაშინ, გადასახედია ჩვენი აზრები. ჯერ კიდევ ალბერტ აინშტაინმა თქვა  – „პრობლემის გადაწყვეტა შეუძლებელია, ცნობიერის იმ დონეზე, რომელზეც ის წარმოიშვა“.

წარმატების ექსპერტები თვლიან, რომ არსებობს ცნობიერის სამი დონე, რომლებიც რადიკალურად განსხვავდება ერთმანითისაგან და თითოეული მათგანი განსაზღვრავს, ადამიანის ცხოვრების ხარისხს. თითოეული დონე, თავის თავში მოიცავს, ამა თუ იმ შეხედულებების, ცხოვრებისეული წესების, ფასეულობების და რწმუნებულებების ნაკრებს.

ეს ყველაფერი, არ არის მოცემულობა, მიიღეთ ისე როგორც გსურდეთ.

მაშ ასე, დავიწყოთ:

ცნობიერის პირველი დონე – „მსხვერპლი“

სხვასთან შედარებით, ამ დონეზე ადამიანები იმყოფებიან მეტობაში. ისინი ძირითადად ცხოვრეობენ თვითგადარჩენის ინსტიქტით, საკუთარ ცხოვრებაზე მუდმივ ფორიაქში და შიშში.

გამოთქვამენ უკმაყოფილებას – სამსახურის თაობაზე, უფროსზე, მეგობრზე, ხელისუფლებაზე, ცხოვრებაზე საერთოდ. გამუდმებით წუწუნებენ და გარემოებების მსხვერპლად მიიჩნევენ თავს . მათი სიტყვები დაახლოებით ასე ჟღერს: „მე რომ პატრონი მყოლოდა“, „ნორმალურ სამსახურს სად ნახავ“, „აი, ასეთ ხალხს, აქვს ფული..“ „სამსახურს თავს ვერ დავანებებ, მიხუხედავად იმისა, რომ მძულს, საქმე რომელსაც ვაკეთებ“ „ მომბეზრდა, მაგრამ სხვა გზა არ არის“ „ვალდებული ვარ“ ….

გეცნობათ?

იყო ცნობიერის „მსხვერპლის“ დონეზე, არც კარგია და არც ცუდი. ყველა თვითონ წყვიტავს – რა აზრებს ატარებდეს, როგორ მეტყველებდეს და როგორ მოქმედებდეს. საქმე, იმაშია, რომ ამ კატეგორიაში მყოფთათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია კონფორტში ჯდომა, ურისკო ცხოვრება, გარანტიები ცხოვრებაში. ამიტომაც მათი უმრავლესობა ირჩევს დაქირავებულ შრომას (ანუ მუშაობას „ვიღაცაზე“), რათა ჰქონდეთ გარანტირებული, მოჭრილი ხელფასი ყოველი თვის ბოლოს, ოცნებობენ – იმუშაონ  და დაბერდნენ ერთ სამსახურში, ერთ კოლექტივში და გავიდნენ პენსიაზე ბედნიერად…

ნებისმიერი ცვლილებები, მათ ცხოვრებაში აღიქმება ძალიან მტკივნეულად, როგორც საშიშროება. ისინი დარწმუნებულნი არიან, რომ ცხოვრება ბრძოლაა.. და ომობენ, მთელი ცხოვრება საკუთარ თავთან და საერთოდ, ცხოვრებასთან.

ცნობიერის მეორე დონე – „ბატონ-პატრონი“

ადამიანები, რომლებიც იმყოფებიან ცნობიერის მოცემულ დონეზე, მათთვის შეუძლებელი არაფერია. მათ სჯერათ საკუთარი თავის და  საკუთარი წარმატების ცხოვრებაში. ამ ადამიანებს კარგად აქვთ გააზრებული, რომ სამყარო სავსეა შესაძლებლობებით და საჭიროა მოქმედება.“ბატონ-პატრონის“ ცნობიერის  ადამიანებს ახასიათებთ გადაწყვეტილების სწრაფად მიღების, მოქმედების უნარი და აღწევენ მიზანსაც. ისინი თავს გრძნობენ, თავისი ცხოვრების ბატონ-პატრონად. ეს იმას ნიშნავს, რომ პასუხისმგებლობა აქვთ აღებული, საკუთარ თავზე და არ უყურებენ ხელში არავის, როგორც პირველი დონის შემთხვევაში.

მათგან ვერ გაიგებ ისეთ დიალოგს როგორიცაა: „რატომ მაინც და მაინც მე უნდა შემთხვეოდა?“… რადგანაც, ამ კატეგორიაში მყოფმა დამიანებმა კარგად უწყიან, რომ ნებისმიერი პრობლემა რომელიც მათ ცხოვრებაში წარმოიშობა, არის ახალი კარები უკეთესი შესაძლებლობებისკენ… სწორედ, ასეთ ადამიანებთან საქმდება ხალხი, პირველი დონიდან. მათ უმრავლესობას აქვს საკუთარი საქმე, ბიზნესი, საწარმოები…

იმისათვის, რომ გადახვიდე „მსხვერპლის“დონიდან, „ბატონ-პატრონის“ დონეზე საჭოროა აზროვნების ტრანსფორმაცია  და ცხოვრებისეული პარადიგმის შეცვალა და  დრო …   სხვანაირად შეუძლებელია.

ცნობიერის მესამე დონე – „ჯადოქარი“

ეს არის, ცნობიერის ყველაზე მაღალი დონე. ადმიანების ძალიან მცირე კატეგორია ადის ამ საფეხურზე. ისინი დარწმუნებულები არიან – ცხოვრება სავსეა, იმ ყველაფრით, რაც გინდა და ყველასათვის ყველაფერი საკმარისია. მათ გააჩნიათ განსაკუთრებული აზროვნება – არ სჯერათ არანაირი „ცრურწმენის“, „ბედის“ „იღბალის“.  კარგად ესმისთ – იმისათვის, რომ „რაიმე“  შეცვალო ბედში, „რაიმე“ უნად შეცვალო შენში. მხოლოდ, ასე შეიძლება მიიღო ეს თუ ის სიკეთე ცხოვრებაში. ისინი იღებენ ცხოვრებისგან იმას, რაც სურთ და ამას ახერებენ იმდენად სწრაფად, იმდენად სწაფადაც შეძლებენ გააზრებას – რა უნდათ და რატომ უნდათ.

„ჯადოქრებს“ ახასიათებთ პოზიტიური აზროვნება და თუ შემოეპარებათ ნეგატივი, შეუძლიათ მისი მომენტალური ტრანსფორმირება. პრობლებეს იღებენ, როგორც საშუალებას გაიუმჯობესონ ცხოვრება.

პრობლემა, ჭრაჭუნა ქაღალში შეფუთული შესაძლებლობაა. 

ისინი მიიწევენ წინ, მუდმივად ვითარდებიან, აღწევენ ყველაფერს რასაც მოისურვებენ. სასურველს იღებენ შინაგანი მუშაობით და არა გარეშე ფაქტორების მიმართ ან რეალობასთან ბრძოლოთ. როგორც წესი ასეთი ადამიანები, არიან დიდი ქველმოქმედნი, ტრიალებენ წარმატებულ ადამიანთა გარემოცვაში. ასხივებენ სიკეთეს და სიყვარულს.

რა გამოდის, როგორც ფიქრობთ,  ისე ცხოვრობთ. რა უნდა მოვიმოქმედოთ, რომ გავიუმჯობესო ცხოვრების ხარისხი? თუ ეს კითხვები გაგიჩნდათ და გინდათ პასუხის პოვნა, პასუხებს ვერ იპოვით გარეთ, გარემოებების შეცვალში ან ცხოვრებასთან ბრძოლაში.

მაშ, როგორ უნდა მოიქცეთ?

თავდაპირველად, მოაწესრიგეთ მოსაწესრიგებელი დაალაგეთ „ტვინი“ – შიგ მოარული აზრების სახით. გადახედეთ ცხოვრებისეულ პარადიგმას – რაზე ფიქრობთ, რა შეხედულების ხართ საკუთარ თავზე, გარშემომყოფებზე, ადამიანებზე საერთოდ… რა შეხედულებები, რწმუნებულობები, ფასეულობები და უპირატესობები გაქვთ ცხოვრებაში.

სრულებით შესაძლებელია, პრეტენზია გქონდეთ, რომ ხართ ცნობიერის „ბატონ-პატრონის“ დონეზე და თუმცა, სინამდვილეში აზროვნებდეთ როგორც „მსხვერპლი“…

ასე, რომ განსაზღვრეთ, როგორს ხედავდეთ თქვენს ცხოვრებას? შემდეგ, შეხედეთ რომელ ცნობიერის დონეს შეესაბამება სასურველი და გადადით მოქმედებაზე.

ავტორი:თამარა კვარაცხელია

1 გამოხმაურება

დატოვეთ კომენტარი, თქვნი აზრი მნიშვნელოვანია!

თქვენი გამოხმაურება
შეიყვანეთ თქვენი სახელი